Get Adobe Flash player

Spis treści

Historia w zarysie od 1266

Najstarsza wiadomość historyczna o wsi Parzymiechy sięga 1266 roku, kiedy to książę wielkopolski Bolesław nadaje Parzymiechy, Rembielice i Kochlewo Ubisławowi, synowi komesa Langnicz. W 1389 roku Parzymiechy, Rembielice i Lipie sprzedał skarbnik łęczycki Dyrsko Tłuk ze Strykowa Hincze (Heinckoni) de Przemyków, bratu przyrodniemu Hinczki Wadewicza. Znowu od 1433 roku wieś należy do Jana Długosza, ojca naszego sławnego historyka i starosty w Nowym Mieście Korczynie, który pisał się przedtem "z Niedzielska", a w roku 1433 już "z Parzymiech". Parzymiechy nabył od Długoszów, zapewne w połowie XV wieku, Hincza z Rogowa, starosta krzepicki, kasztelan rozpierski, potem sandomierski, zmarły w 1473 r. W 1487 r. dziedziczą po nim wnukowie po siostrze, Jan i Jakub Kobyleńscy herbu Grzymała, razem z jedenastoma sąsiednimi wsiami w powiecie wieluńskim i jeszcze kilkoma innymi poza nim. Cały ten duży kompleks dóbr w r. 1489 i 1519 należy już do samego Jakuba Kobyleńskiego, podkomorzego i starosty wieluńskiego, a w połowie XVI wieku (1544 r.) do wnuków po bracie Jakuba - Janie - tj. do Krzysztofa i Jana Kobyleńskich, wreszcie (1552 r.) do samego Krzysztofa. W 1566 roku dzielą się dobrami jego siostry następująco: Parzymiechy i Jaworzno wzięła Dorota Latalska, Danków, Lipie i Szyszków Anna Spinkowa, zaś pozostałe wsie Jadwiga Łubnicka i sukcesorzy Barbary Męcińskiej.

Parafię widzimy w Parzymiechach już w roku 1459 - występuje wtedy w aktach oficjała wieluńskiego Stanisław pleban in Parzimiechi. Parafia jest jednak dawniejsza, co najmniej z połowy XIV w., jako że za Kazimierza Wielkiego organizacja kościoła w Polsce była już zakończona. Najstarszy opis parafii (z 1522 r.) podaje: kościół parafialny w Parzymiechach, murowany, pod wezwaniem św. Piotra i Pawła, ma - 2 kielichy srebrne, krzyż srebrny pozłacany, drugi srebrny, monstrancję miedzianą, 5 ornatów, 1 kapę, 2 mszały pisane na pergaminie, trzeci drukowany gnieźnieński, 2 rytuały pisane, pismo święte drukowane, kilka książek pisanych i drukowanych, 2 komże, 2 chorągwie, łagiew na wino, 4 korporały, 2 dzwony w dzwonnicy, a trzeci na sygnaturce, 5 dzwonków i psałterz. Do parafii należą: Parzymyechy, Lyppye, Rembyelycze oraz Jaworzno, dawniejsza parafia. Proboszczem jest Marcin de Wyszuka, który ma na utrzymaniu plac z plebanią, 3 ogrody, w tym jeden darowany przez dziedzica Kobyleńskiego, roli po 1 łanie w każdym z trzech pól, dziesięcinę z pól dworskich i sołtysich oraz od 5 karczem, kmiecie zaś dają dziesięcinę do stołu arcybiskupiego. Proboszczowi do pomocy jest nauczyciel, zwany ministrem, którego utrzymuje proboszcz, a każdy z parafian daje na to po groszu. O wosk stara się dozór kościelny, a kupuje go z ofiar. Tyle ów opis.