Get Adobe Flash player

 

Porucznik Alfons Olejnik "Babinicz" -


Dowódca Oddziału Partyzanckiego Służby Ochrony Społeczeństwa "Oświęcim",

walczącego w pow. wieluńskim i sieradzkim komendant oddziału partyzanckiego SOS Konspiracyjnego Wojska Polskiego.
26-letni ppor. Alfons Olejnik, stracił życie w egzekucji , walczący w czasie wojny w Armii Krajowej. Urodzony w Skomlinie pod Wieluniem główny ślad po sobie pozostawił jednak w Parzymiechach, gdzie 19 października 1997 r. odbyła się podniosła uroczystość poświęcenia pamiątkowej tablicy wmurowanej w zewnętrzną ścianę parafialnego kościoła  . Fundatorem tej tablicy był żołnierz KWP z okolic Parzymiechów - Mieczysław Orzełek, którego dowódcą był właśnie "Babinicz" - bo taki pseudonim konspiracyjny przyjął A. Olejnik.
W czasie okupacji Alfons Olejnik nosił pseudonim "Kmicic" i wtedy zetknął się z "Warszycem", który po wojnie powołał go do KWP, mianując dowódcą 70-osobowego oddziału. W pełni umundurowane i uzbrojone ugrupowanie (po akcji na komendę wojskową w Radomsku - 20 kwietnia 1946 r.) działało na pograniczu powiatów częstochowskiego i wieluńskiego. Gdy w końcu czerwcu 1946 r. wpada w ręce UB "Warszyc" (aresztowany wraz ze swym sztabem w Częstochowie przy ul. Wręczyckiej 11) pozostaje jeszcze do zlikwidowania oddział "Babinicza". A. Olejnik uprzedza jednak dalsze wydarzenia i rozwiązuje oddział, którego większość żołnierzy rozprasza się na Dolnym Śląsku.
Dowódca udaje się najpierw na Wybrzeże, a następnie do Warszawy, gdzie 9 listopada 1946 r. zostaje aresztowany w czasie pobytu w szpitalu.
Strona Skomlina:
Alfons Olejnik pseudonim „Babinicz” ze Skomlina, został pośmiertnie odznaczony przez Prezydenta Polski Lecha Kaczyńskiego Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Prezydent,   wziął udział w   uroczystościach upamiętniających 70-tą rocznicę rozpoczęcie Drugiej Wojny Światowej w Wieluniu, przekazał Krzyż Komandorski

na ręce siostry zamordowanego „Babinicza”- Marii Kochanowskiej z domu Olejnik.

Alfons Olejnik urodził się w marcu 1921 roku w Skomlinie, miał czworo rodzeństwa, trzech braci i najmłodszą siostrę Marię. Wraz z rodziną mieszkał przy obecnej ulicy Tysiąclecia. W 1937 roku wstąpił do Szkoły Podoficerskiej w Śremie. W 1941 roku zdał w Radomsku maturę, a następnie ukończył „podchorążówkę” Narodowych Sił Zbrojnych. Jesienią 1944 roku wraz z Siódmą Dywizją Piechoty Armii Krajowej wyruszył na odsiecz do Warszawy. Po rozwiązaniu AK, Olejnik wstąpił do oddziałów Narodowych Sił Zbrojnych Zgrupowanie „Kreta”, gdzie pełnił funkcję szefa sztabu. W 1945 został aresztowany przez Urząd Bezpieczeństwa i skazany na cztery lata więzienia, ale jesienią tego samego roku, na mocy amnestii został zwolniony i wrócił do rodzinnego Skomlina. Pod koniec 1945 roku wstąpił do partyzanckiego oddziału „Otta”, który dokonał szeregu akcji bojowych. Najgłośniejszą akcją było opanowanie Kępna i rozbicie Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Następnie dowodził oddziałowi „Jastrzębie”, stanowiącym oddział Partyzancki Samoobrony i Ochrony Społeczeństwa. Po intensywnym śledztwie Rejonowy Sąd Wojskowy skazał go na karę śmierci. 18 stycznia1947 został rozstrzelany w Łodzi, a jego rodzina do dzisiaj nie zna dokładnych okoliczności śmierci ani miejsca pochówku „Babinicza”.