Get Adobe Flash player

 

 

Strzelscy Kaniowscy
 

 

31 pułk strzelców kaniowskich – polska jednostka wojskowa okresu międzywojennego

Pułk stacjonował w Łodzi i Sieradzu, święto pułkowe obchodzono 14 lipca

Historia

Powstał w 26 sierpnia 1919 roku z połączenia 31 włocławskiego pułku piechoty i 15 pułku strzelców 4 dywizji gen. Lucjana Żeligowskiego. Po połączeniu pułk otrzymał nazwę 31 pułku strzelców kaniowskich, nawiązując do tradycji Legionów Polskich i korpusów polskich w Rosji.

31. włocławski pułk piechoty rozpoczął formowanie we Włocławku pod koniec 1918 roku. 15 pułk strzelców 4 dywizji gen. Lucjana Żeligowskiego, powstał początkowo na Kubaniu, a później w Odessie z żołnierzy II Brygady Legionów, 2. i 3. Korpusu Polskiego oraz ochotników z Ukrainy. W momencie połączenia pułk otrzymały nazwę: 31. pułku strzelców kaniowskich, nawiązującego do tradycji Legionów Polskich i korpusów polskich w Rosji.

Udział w działaniach bojowych:

Walki w latach 1919 – 1920

31. włocławski pułk piechoty w dniu 5 stycznia 1919 roku zdobył razem oddziałami powstańców wielkopolskich broniony przez Niemców Inowrocław.

Następnie walczył batalionami na różnych frontach. Od lutego do czerwca 1919 roku I batalion brał udział w wyprawach na Wołyń. Pod Baranowiczami walczył III batalion, a w czerwcu w Małopolsce Wschodniej. II batalion bronił granicy przed Niemcami walcząc 2 czerwca 1919 roku pod Służewem, a później z Ukraińcami w Małopolsce Wschodniej. W połowie lipca 1919 roku pod Złoczowem połączył się z 15 pułkiem strzelców.We wrześniu już jako 31 pułk strzelców kaniowskich skierowany został na front pod Wilno, następnie na linię demarkacyjną z Litwą.

W końcu czerwca 1920 roku pułk przerzucony został do Mińska Mazowieckiego. W dniu 18 sierpnia 1920 roku wziął udział w pościg cofającymi się oddziałami Armii Czerwonej spod Radzymina na Wyszków. Przerzucony do Zamościa bronił się w nim od 29 do 31 sierpnia 1920 roku, oblężony przez oddziały I Armii Konnej Siemiona Budionnego Armii Czerwonej. Walki zakończył 11 – 13 września 1920 roku bojem pod Sokalem.

Walki w kampanii wrześniowej

W kampanii wrześniowej pułk wziął udział w składzie 10. Dywizji Piechoty w Armii „Łódź”.

1 września 1939 pułk zajmował pozycję obronną na odcinku Wróblew – Dąbrowa Wielkopolska. 3 września bronił przedmościa Sieradza . 4 września, broniąc linii rzeki Warty na odcinku Grądy – Woźniki, brał udział w likwidacji niemieckiego przyczółka w Mnichowie. 5 września w czasie walk w rejonie Mnichowa poniósł ciężkie straty, przegrupował się i 7 września zajął pozycje obronne w rejonie Zgierza, po czym wycofał się w rejon Puszczy Mariańskiej. 11 września wziął udział w natarciu na Mszczonów, opanowując go. W odwrocie kierował się na południe, 14 września przeprawiając się przez Pilicę i maszerując w kierunku Wisły. W tym dniu stoczył walkę w lesie koło Ryczywołu, a następnie 15 września dotarł do Puszczy Kozienickiej.

u 17 września został otoczony, lecz po ciężkiej walce przerwał pierścień okrążenia, ale następnego dnia (18 września 1939) został powtórnie otoczony w rejonie Augustowa i rozbity. Tylko nieliczne grupki żołnierzy dotarły do Wisły. Pułk przestał istnieć.

Obsada personalna w 1939 roku: Dowódca pułku – ppłk Wincenty Wnuk

19 października 1935 roku o godzinie 13.30 przybył na stałe do Sieradza 31 pułk Strzelców Kaniowskich

 

 

 

Święto Morza zorganizowane w dniu 27.06.1936 przez 31 pułk Strzelców Kaniowskich w Sieradzu